Lotnisko w Pruszczu Gdańskim znajduje się około 10 kilometrów od centrum Gdańska. Jego głównym użytkownikiem jest 49 Pułk Śmigłowców Bojowych. Stacjonują tu wielozadaniowe maszyny takie jak Mi-2 i Mi-24.
Bliskość Międzynarodowego Portu Lotniczego Gdańsk - Rębiechowo i 49 Pułku Śmigłowców Bojowych, a także występująca tu morska bryza, nadaje oryginalną specyfikę aeroklubowemu lataniu.
Wymaga ono znacznego zaangażowania i większej wytrwałości niż w innych klubach. Jednak niepowtarzalne widoki, jakie towarzyszą pilotom po oderwaniu się od ziemi są niezapomniane. Od strony północnej widać całe Trójmiasto, Zatokę Gdańską, Półwysep Helski, na wschodzie Żuławy, rzekę Wisłę, Zalew Wiślany, na południe Kociewie pełne lasów, a na zachodzie wspaniałą Szwajcarię Kaszubską z jeszcze większą ilością pagórków i jezior. Warto wiec przyjechać na lotnisko nawet na chwilę, by zasmakować "innego świata" i z perspektywy ptaków podziwiać piękno tutejszego krajobrazu.

Historia polskiego sportu lotnicznego na Wybrzeżu sięga roku 1925, kiedy to przy Kole Mechaników Elektryków Studentów Polaków Politechniki Gdańskiej w Wolnym Mieście Gdańsku powstała Sekcja Lotniczo-Samochodowa, z której wyodrębniła się Sekcja Lotnicza. Napływające z kraju informacje o powoływaniu aeroklubów akademickich, o tym, że już się lata i szkoli nowych pilotów nie pozostały bez echa w środowisku gdańskich studentów.
W marcu 1931 roku udało się zarejestrować A.A.G. (Akademicki Aeroklub Gdański) w sądzie gdańskim jako Stowarzyszenie. Jednak wniosek do Senatu Gdańskiego o prawo do korzystania z lotniska i hangaru we Wrzeszczu został odrzucony. W końcu teren na lotnisko znaleziono w Rumii.

We wrześniu 1945 roku powstaje na Politechnice Gdańskiej Akademickie Koło Lotnicze, natomiast 22 marca 1946 roku Aeroklub zostaje reaktywowany. Zostaje zwołane pierwsze po wojnie Walne Zgromadzenie AG, wznawiając w ten sposób jego działalność.
Pierwszy obóz szybowcowy (jeszcze pod patronatem AKL) odbył sie już w styczniu 1946 roku w Trzepowie. Uczestniczyło w nim 40 osób. Pierwszym powojennym instruktorem był Jerzy Ordęga. Powołano do życia 3 sekcje specjalnościowe: samolotowa, szybowcowa i modelarska.
W 1947 roku szkolenie samolotowe można było przenieść na lotnisko we Wrzeszczu, a od 1948 roku lotnisko to zostaje podzielone między Aeroklub i wojsko. Treningi pilotów AG mogą odbywać się w soboty i niedziele.
W 1956 roku powstaje sekcja spadochronowa kierowana przez Ireneusza Zapaśnika.
1 kwietnia 1957 roku Aeroklub otrzymuje wygodną siedzibę na lotnisku we Wrzeszczu, potrzebną liczbę samolotów i sprzętu lotniczego oraz nowe hangary z zapleczem. W tym samym roku sekcja spadochronowa organizuje Mistrzostwa Polski. Następne lata przyniosły pierwsze starty międzynarodowe, sześć pierwszych rekordów Polski oraz wiele innych świetnych wyników. W miarę upływu lat lista skoczków, którzy wpisali sie do tabeli rekordów przekroczyła 40. Od 1956 roku zaczęło się rozwijać także modelarstwo. Do sukcesów AG znacznie przyczyniła się także sekcja szybowcowa. W 1961 roku na szybowcach "Mucha" i "Foka" zdobyto pierwsze diamenty.
Od 1973 roku pokonując poważne trudności rozpoczęto przenosiny Aeroklubu na nowe lotnisko w Pruszczu Gdańskim. O skali trudności może świadczyć fakt, ze początkowo hangary zastępowały namioty i codziennie przed lotami trzeba było montować szybowce, a po ich zakończeniu demontować. Każdej wiosny nakładano, a jesienią zdejmowano hangarowe pokrycia. Paliwo i spadochrony każdorazowo dowożono z bazy we Wrzeszczu. W koncu w 1975 r. sytuacja się zmieniła - powstał magazyn paliw, a 1976 r. nowy hangar.
W 1979 roku Aeroklub liczy 210 członków w pięciu sekcjach: szybowcowej, samolotowej, spadochronowej, modelarskiej i lotniowej oraz dysponowałl 5 samolotami, 19 szybowcami i 1 motoszybowcem.
Lata 80-te należą do trudnych dla działalności Aeroklubu. Poważnym problemem są braki sprzętowo-materialne, hamujące jego działaność. W drugiej połowie lat 80-tych Aeroklub zaczął wykonywać odpłatne usługi lotnicze (przewozy pasażerskie, loty na rzecz ornitologów). W rok jubileuszowy (60-lecia) AG wchodzi z dalszym pogorszeniem się sytuacji finansowej i kadrowej. Pomimo tego, nieprzerwanie działają sekcje: samolotowa (9 samolotów, 1 motoszybowiec - 38 członków), szybowcowa (18 szybowców - 76 członków), spadochronowa (56 członków), lotniowa (11 lotni z napędem, 6 lotni bez napędu i 3 ULM-ami), balonowa (1 balon na ogrzane powietrze "HEVELIUS") i modelarska (skupiająca 14 klubów modelarskich - zrzesza ponad 400 modelarzy).

Początki lat 90-tych - to lata próby dla Aeroklubu Gdańskiego. Konieczna staje się potrzeba wypracowania takiego modelu działania aby klub mógł znaleść się w warunkach wolnego rynku. Pomimo obiektywnych trudności, co owocuje zmniejszeniem treningu, nie gaśnie w braci lotniczej wola latania. W sekcji szybowcowej duża liczba młodych pilotów dzielnie bierze udział w różnego rodzaju imprezach i zawodach. W sezonie ' 95 sekcja wylatuje ponad 21 tys. km co w naszych warunkach staje się sporym sukcesem. W dalszych latach dwóch pilotów zakwalifikowuje się na Mistrzostwa Polski w klasie otwartej i standard. Udaję się także zdobyć kilka diamentów za przeloty, w tym jeden za 500 km. Z sekcji samolotowej, wielu naszych pilotów dostaje się
do LOT-u. Pełnią tam różne odpowiedzialne funkcje, w tym kapitanów samolotów pasażerkich. Aeroklub okazał się więc idealnym miejscem do zdobycia atrakcyjnego zawodu. Niekwestionowanym liderem staje się sekcja motolotniowa. W krótkim czasie rośnie w siłę. Przybywa dużo prywatnych motolotni. Rozgłos przynosi sekcji zwłaszcza pierwszy motolotniowy przelot przez Bałtyk. Dużą renomę potwierdzają także motolotniarze w czasie śmiałego rajdu motolotniami na Nordkap, którego ze względu na złą pogodę nie dało się zakończyć. Nieźle poczyna sobie także sekcja balonowa. Baloniarze również regularnie biorą udział w różnego rodzaju zawodach i imprezach. Jeden z naszych kolegów zdobywa tytuł Mistrza Świata,
co okazuje się w całej historii klubu największym dotychczasowym osiągnięciem. Rokuje to dobre nadzieje na przyszłość i dobrze nastraja innych członków klubu do podnoszenia swoich kwalifikacji lotniczych.

Na podstawie książki Marka Kochanowskiego "Historia Aeroklubu Gdańskiego"

powrót do góry